| Motyw | Enkidu – Epos o Gilgameszu | Adam i Ewa – Księga Rodzaju, rozdział 3 |
|---|---|---|
| Stan początkowy | Dziki człowiek, nagi, żyje ze zwierzętami, nie zna cywilizacji | Niewinni, nadzy, żyją w Edenie, w harmonii z Bogiem i naturą |
| Kobieta jako inicjatorka zmiany | Szamchat – kapłanka świątynna, przez akt seksualny wprowadza Enkidu w człowieczeństwo | Ewa – daje Adamowi owoc z drzewa poznania dobra i zła |
| Symboliczne jedzenie/picie | Enkidu uczy się jeść chleb i pić piwo – znak przejścia do cywilizacji | Adam i Ewa jedzą owoc z zakazanego drzewa – zyskują świadomość |
| Skutek aktu | Enkidu traci więź ze zwierzętami, zostaje „oddzielony” od natury | Otwierają się ich oczy, uświadamiają sobie nagość, zostają wygnani z raju |
| Utrata raju / dzikiej wolności | Zwierzęta nie chcą go już znać, nie może wrócić do poprzedniego życia | Bóg wypędza ich z Edenu |
| Uświadomienie śmiertelności | Enkidu z czasem dowiaduje się o śmierci – umiera, staje się jej symbolem | Bóg mówi Adamowi: „prochem jesteś i w proch się obrócisz” |
| Zmiana tożsamości | Enkidu staje się człowiekiem – świadomym, społecznym, ale też śmiertelnym | Adam i Ewa zyskują świadomość dobra i zła, ale tracą niewinność i nieśmiertelność |
| Wygnanie / nieodwracalność | Nie ma powrotu do świata natury | Nie ma powrotu do raju |
„Teraz jesteś mądry, Enkidu, stałeś się jak bóg”